Elementem strategii inwestycyjnej są decyzje dotyczące sposobu za­rządzania inwestycją w okresie użytkowania. Decyzje te obejmują odpowiedź na pytanie, czy po realizacji inwestycji zostanie ona w całości sprzedana, czy będzie sprzedana tylko część powierzchni a reszta wyna­jęta, czy całość będzie zarządzana przez inwestora. Jeśli inwestor utrzy­muje inwestycje, musi odpowiedzieć sobie na pytanie, czy będzie zarzą­dzał bezpośrednio czy pośrednio, aktywnie czy pasywnie.



Elementem strategii są decyzje dotyczące źródeł finansowania; fi­nansowanie kapitałem własnym czy przez dług, jaki przyjąć poziom za­dłużenia, gdzie szukać środków finansowych, którą czy które techniki fi­nansowania wybrać. Inwestor musi rozważyć skutki finansowe podjętych decyzji na etapie opodatkowania - opodatkowania dochodów bieżących i opodatkowania dochodów w momencie sprzedaży inwestycji. Elemen­tem pozytywnie wpływającym na jego decyzje są ulgi w podatku docho­dowym. Inwestor podejmuje decyzje inwestycyjne analizując obecny i przyszły poziom inflacji. W warunkach oczekiwanej inflacji, jego zain­teresowanie nieruchomością, jako lokatą zabezpieczającą przed inflacją, jest większe.

Nie ma strategii idealnych, nie ma strategii obiektywnie słusznych, są jedynie strategie skuteczne i nieskuteczne. Inwestor opiera wy­bór strategii na wielu kryteriach, dokonując oceny kilku wariantów stra­tegii.



Na rynku nieruchomości najbardziej znaną metodą oceny koncepcji strategicznych jest analiza portfela inwestycyjnego. Pozwala ona na jako­ściową ocenę składu aktywów. Idealny portfel inwestycji zawiera aktywa, z których dochody nie są ze sobą skorelowane. Inwestor osiąga ten cel różnicując (dywersyfikując) obszar działania czy segment rynku.